اصل کار کرم ضد آفتاب

ترکیبات غیر آلی ضد آفتاب معمولاً مواد معدنی مانند اکسید روی و دی اکسید تیتانیوم هستند که پرتوهای فرابنفش (UV) را منعکس و پراکنده می کنند. ترکیبات ارگانیک ضد آفتاب معمولاً OMC (اکتیل متوکسی سینامات) و اکسی بنزون ​​هستند که تابش UV را جذب کرده و انرژی تابشی را به گرما تبدیل می‌کنند. بسیاری از کرم های ضد آفتاب از پوست در برابر اشعه های UVA و UVB محافظت می کنند. UVA و UVB انواع مختلفی از آسیب را به پوست وارد می کنند. علاوه بر مسائل زیبایی، اشعه ماوراء بنفش می تواند مشکلات زیادی را ایجاد کند که جدی ترین آنها سرطان پوست است. به عبارت دیگر، ضد آفتاب ها هم از طریق بازتاب و هم از طریق جذب نور عمل می کنند. به طور کلی، مواد معدنی نور را منعکس می کنند، در حالی که مواد آلی آن را جذب می کنند. رایج ترین جاذب شیمیایی اشعه ماوراء بنفش PABA (پارا{7})آمینوبنزوئیک اسید است که UVB را جذب می کند. اگر پوست حساسی دارید، باید با احتیاط از ضد آفتاب های حاوی PABA استفاده کنید، زیرا PABA به راحتی می تواند باعث قرمزی و حساسیت در پوست های حساس شود. سایر ترکیبات آلی که نور ماوراء بنفش را جذب می کنند عبارتند از: سینامات ها که UVB را جذب می کنند. بنزوفنون ها که UVA را جذب می کنند. و آنترانیلات که هم UVA و هم UVB را جذب می کنند.